Prace poświęcone rakowi płuca przedstawione podczas ASCO 2016.

21 lipca 2016

1/ Abstrakt nr 100 – Antonia S.J. i wsp. „Checkmate 032: Nivolumab (N) alone or in combination with ipilimumab (I) for the treatment of recurrent small cell lung cancer (SCLC).“     

Badanie fazy I/II oceniające skuteczność i bezpieczeństwo niwolumabu oraz skojarzenia ipilimumabu i niwolumabu u 180 chorych na drobnokomórkowego raka płuca, u których wcześniej stosowano chemioterapię opartą o pochodne platyn. Wykazano wyższą aktywność skojarzonej immunoterapii – mediana PFS 3,35 vs 1,38 mies., mediana OS 7,75 vs 3,55 mies., oraz odsetki przeżyć 1-rocznych 48% vs 27%, odpowiednio dla ipilimumab+niwolumab oraz niwolumab.

http://meetinglibrary.asco.org/content/163413-176

2/ Abstrakt 3001 - Hellmann M.D. i wsp. „CheckMate 012: Safety and efficacy of first-line (1L) nivolumab (nivo; N) and ipilimumab (ipi; I) in advanced (adv) NSCLC.“      

To 19-ramienne badanie I fazy ocenia skuteczność i bezpieczeństwo 19 schematów opartych na niwolumabie w skojarzeniu z lekami cytotoksycznymi, lekami celowanymi lub ipilimumabem w 1. linii leczenia chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca. Powyższa analiza dotyczy 4 schematów skojarzenia ipilimumabu oraz niwolumabu. W badaniu wskazano optymalny schemat skojarzenia obu leków do dalszych badań klinicznych (niwolumab 3 mg/kg q2w + ipilimumab 1 mg/kg q6w), którego zastosowanie wiązało się z optymalnym profilem bezpieczeństwa oraz wyraźną aktywnością (ORR-31%, mediana PFS – 8,3 mies.).                               

  http://meetinglibrary.asco.org/content/163524-176

 3/ Abstrakt nr 2005 - Balasubramanian S.K. i wsp. „Impact of EGFR and ALK mutation on the outcomes of non-small cell lung cancer (NSCLC) patients with brain metastases.“

W grupie chorych na raka płuca z mutacją EGFR i ALK często występują przerzuty do mózgu. Okazuje się, że w przeciwieństwie do chorych bez tych zaburzeń genetycznych w guzie, ilość przerzutów nie ma znaczenia prognostycznego jeżeli chodzi o przeżycie chorych. W praktyce może to oznaczać możliwość rozważenia indywidualnego i niestandardowego postępowania w tej grupie chorych, np. odroczenie radioterapii WBRT lub radiochirurgii do progresji po leczeniu inhibitorami EGFR lub ALK.

http://meetinglibrary.asco.org/content/166325-176

4/ Abstrakt nr 8500 – Liao Z.X. i wsp. „Bayesian randomized trial comparing intensity modulated radiation therapy versus passively scattered proton therapy for locally advanced non-small cell lung cancer.“

Celem randomizowanego badania klinicznego było porównanie niepowodzeń leczenia (zdefiniowanych jako nawrót miejscowy lub popromienne zapalenie płuc ≥G3) u chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) zakwalifikowanych do radykalnej radio(chemio)terapii wiązką fotonową (IMRT) lub wiązką protonową (3DPT). Do badania włączono 255 chorych, losowy dobór przeprowadzono u 149 chorych. Nie stwierdzono korzyści z zastosowania radioterapii protonowej w zakresie pierwszoplanowego punktu końcowego (odsetek niepowodzeń odpowiednio 15,6% i 24,6%). http://meetinglibrary.asco.org/content/168506-176 

5/ Abstrakt nr 8501 – Behera M. i wsp. „National Cancer Data Base analysis of proton versus photon radiotherapy in non-small cell lung cancer (NSCLC).“   

Na podstawie retrospektywnej analizy narodowej bazy danych USA, zastosowanie radioterapii protonowej było związane z korzystniejszymi wynikami leczenia w porównaniu do radioterapii fotonowej (wskaźnik przeżyć pięcioletnich odpowiednio 23% i 14% w II i III stopniu zaawansowania NDRP po skorygowaniu o znane czynniki rokownicze, p=0,024).


http://meetinglibrary.asco.org/content/170127-176

6/ Abstrakt nr 9008 – Nokihara H. i wsp. „ Alectinib (ALC) versus crizotinib (CRZ) in ALK-inhibitor naive ALK-positive non-small cell lung cancer (ALK+ NSCLC): Primary results from the J-ALEX study.”

W badaniu klinicznym J-ALEX przeprowadzonym w Japonii porównano skuteczność kryzotynibu i alektynibu w leczeniu pierwszorazowym chorych na zaawansowanego ALK+ NDRP (N=207). Zanotowano znamienną poprawę czasu przeżycia wolnego od progresji (HR=0,34, 95% CI 0,17-0,70, p<0,0001) oraz korzystniejszy profil działań niepożądanych u chorych leczonych alektynibem.

http://meetinglibrary.asco.org/content/167434-176

7/ Abstrakt nr 9001 – Wakelee H.A. i wsp. „Epidermal growth factor receptor (EGFR) genotyping of matched urine, plasma and tumor tissue from non-small cell lung cancer (NSCLC) patients (pts) treated with rociletinib.“

W pracy analizie poddano skuteczność rociletynibu, inhibitora EGFR III generacji, w zależności od obecności mutacji T790M w biopsji guza metodą therascreen EGFR test (Qiagen), w wolnokrążącym DNA krwi obwodowej metodą BEAMing (Sysmex) lub w moczu metodą sekwencjonowania nowej generacji (Trovagene). Odsetki odpowiedzi w poszczególnych grupach chorych były porównywalne (odpowiednio 39,4%, 33,6% i 40,7% dla dawki leku 625 mg dwa razy dziennie). Zgodność wyników dodatnich dla próbek krwi obwodowej i moczu wynosiła odpowiednio 81,5% i 83,8% w porównaniu do próbek z guza.


http://meetinglibrary.asco.org/content/167439-176

8/ Abstrakt nr 9005 – Cortot A.B. i wsp. „Weekly paclitaxel plus bevacizumab versus docetaxel as second or third-line treatment in advanced non-squamous non-small cell lung cancer (NSCLC): Results from the phase III study IFCT-1103 ULTI- MATE.“

W randomizowanym badaniu klinicznym ULTIMATE oceniono skuteczność i działania niepożądane paklitakselu podawanego co tydzień (90 mg/m2 d.1, 8, 15) i bewacyzumabu 10 mg/kg co 2 tygodnie, w porównaniu do docetakselu (75 mg/ m2 co trzy tygodnie) u chorych na niepłaskonabłonkowego raka płuca w 2. i 3. linii leczenia po niepowodzeniu wcześniejszej chemioterapii z udziałem pochodnych platyny (N=166). Odsetek obiektywnych odpowiedzi wynosił odpowiednio 22,5% i 5,5% (p=0,006). Zaobserwowano poprawę czasu przeżycia wolnego od progresji (mediana odpowiednio 5,4 vs. 3,9 miesiąca, HR=0,62, 95% CI 0,44-0,86, p=0,005), nie zaobserwowano różnicy dla całkowitego czasu przeżycia (mediana odpowiednio 9,9 vs. 10,8 miesięcy, p=0,49). Odsetki poważnych działań niepożądanych były podobne poza nadciśnieniem tętniczym, występującym częściej w grupie chorych otrzymujących bewacyzumab.

http://meetinglibrary.asco.org/content/167643-176 

9/ Abstrakt nr 9007 - Kim D-W. i wsp. „Brigatinib (BRG) in patients (pts) with crizotinib (CRZ)-refractory ALK+ non-small cell lung cancer (NSCLC): First report of efficacyand safety from a pivotal randomized phase (ph) 2 trial (ALTA).“

W badaniu klinicznym II fazy ALTA oceniono skuteczność inhibitora ALK – brygatynibu u chorych na ALK+ NDRP po niepowodzeniu wcześniejszego leczenia kryzotynibem (grupa A: brygatynib 90 mg/d, grupa B – brygatynib 90 mg/d przez 7 dni, następnie 180 mg/d; N=222). Odsetek obiektywnych odpowiedzi wyniósł odpowiednio 46% i 54%, mediana czasu przeżycia wolnego od progresji – odpowiednio 8,8 i 11,1 miesiąca.       

           http://meetinglibrary.asco.org/content/165056-176

 

10/ Abstrakt nr LBA9006 – Denis F. i wsp. „Overall survival in patients with lung cancer using a web-application-guided follow-up compared to standard modalities: Results of phase III randomized trial.“

W badaniu klinicznym III fazy przeprowadzonym u chorych na raka płuca (NDRP i DRP) w II-IV stopniu zaawansowania po zakończeniu leczenia przeciwnowotworowego oceniono dwa schematy badań kontrolnych – z zastosowaniem aplikacji internetowej (kwestionariusz dwunastu objawów wypełniany przez chorych raz w tygodniu, w razie objawów sugerujących nawrót – wizyta lekarska) oraz tradycyjny schemat badań kontrolnych (wizyty lekarskie co 3 miesiące). Nawrót choroby wykryto częściej w grupie chorych korzystających z aplikacji internetowej na podstawie wcześniej ustalonych kryteriów oceny (74% vs. 33%, p<0,001), co pozwoliło wcześniej rozpocząć kolejne leczenie przyczynowe. Mediana czasu przeżycia w obu grupach chorych wyniosła odpowiednio 19 i 12 miesięcy (HR=0,325, 95% CI 0,157- 0,672, p=0,0025).         

          http://meetinglibrary.asco.org/content/161556-176

11/ Abstrakt nr 9002 – Yang J.C-H. i wsp. „Osimertinib activity in patients (pts) with leptomeningeal (LM) dis- ease from non-small cell lung cancer (NSCLC): Updated results from BLOOM, a phase I study.“

 

W badaniu klinicznym I fazy BLOOM oceniono aktywność inhibitora EGFR III generacji - ozymertynibu w dawce 160 mg/d u chorych z zajęciem opon mózgowo-rdzeniowych i wcześniejszym niepowodzeniu leczenia innym inhibitorem EGFR. Spośród 12 chorych leczonych >12 tygodni, u 7 osób zaobserwowano poprawę w badaniach obrazowych, u 2 chorych zaobserwowano stabilizację, u 3 chorych nie można było ocenić odpowiedzi.    

             http://meetinglibrary.asco.org/content/169604-176

Polskie Towarzystwo Kardio-Torakochirurgów Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska Edukacja w immunoonkologii